Księgi rachunkowe oddziałów zagranicznych a JPK_CIT – czego oczekują organy podatkowe

Księgi rachunkowe oddziałów zagranicznych dotąd kojarzyły się przede wszystkim z lokalnymi obowiązkami sprawozdawczymi w kraju prowadzenia działalności oraz z dostarczaniem danych do sprawozdania finansowego jednostki macierzystej w Polsce. Wraz z wejściem w życie obowiązku przekazywania ksiąg w ustrukturyzowanej formie (JPK_CIT) spór przesunął się jednak na inny poziom: czy polska spółka ma raportować do polskich organów podatkowych także zapisy księgowe oddziałów (zakładów) położonych poza terytorium Polski?

W interpretacji indywidualnej z 3 października 2025 r. Dyrektor KIS zakwestionował stanowisko podatnika i przyjął podejście, które w praktyce oznacza konieczność uwzględnienia danych samobilansujących oddziałów zagranicznych w raportowaniu JPK_KR_PD. Dla firm posiadających zagraniczne struktury operacyjne może to oznaczać istotne dodatkowe koszty, przebudowę procesów finansowo-księgowych oraz ryzyka związane z jakością danych.

Jak wygląda typowy model oddziałów zagranicznych w polskich spółkach

W wielu grupach i spółkach prowadzących ekspansję zagraniczną oddziały funkcjonują jako jednostki samobilansujące. Oznacza to, że:

• oddziały prowadzą księgi zgodnie z prawem rachunkowym kraju, w którym działają,
• sporządzają własne sprawozdania finansowe,
• a następnie dane finansowe są konsolidowane na poziomie polskiej jednostki macierzystej na potrzeby sprawozdawczości finansowej.

Taki model jest biznesowo racjonalny: pozwala spełnić wymogi lokalne, zapewnia przejrzystość zarządczą i ogranicza dublowanie ewidencji. W praktyce jednak nie rozwiązuje pytania, czy zapisy księgowe oddziałów trzeba dostosować na potrzeby polskiego JPK_CIT.

Co wynika z interpretacji z 3 października 2025 r.

Sedno sporu sprowadza się do tego, kto jest podmiotem zobowiązanym do prowadzenia ksiąg rachunkowych oraz do ich przekazania w ustrukturyzowanej formie. W omawianej interpretacji spółka argumentowała, że zagraniczne oddziały prowadzą księgi według lokalnych zasad, a polska ustawa o rachunkowości nie nakłada obowiązku prowadzenia dla nich ksiąg według polskich reguł ani równolegle, ani pomocniczo. W konsekwencji – w ocenie spółki – nie powinny one podlegać raportowaniu w strukturze JPK_KR_PD.

Dyrektor KIS przyjął podejście odmienne: wskazał, że podmiotem zobowiązanym do prowadzenia ksiąg rachunkowych (również w zakresie samobilansujących oddziałów zagranicznych) jest spółka, a więc to na spółce ciążą obowiązki wynikające z art. 9 ust. 1c ustawy o CIT, obejmujące również dane tych oddziałów.

Z perspektywy przedsiębiorcy kluczowe jest to, że interpretacja dotyka nie tylko „technicznego” raportowania, ale realnie wymusza decyzję organizacyjną: jak doprowadzić do tego, aby dane oddziału zagranicznego dało się ująć w polskiej strukturze JPK – bez utraty zgodności z lokalnymi przepisami i bez naruszenia jakości sprawozdawczości.

JPK_CIT: rozbieżność między celem regulacji a zakresem obowiązków raportowych

W założeniu raportowanie ksiąg w ustrukturyzowanej formie ma ułatwiać organom weryfikację rozliczeń CIT poprzez spójne zestawienie danych z ksiąg rachunkowych z rozliczeniem rocznym.

Problem oddziałów zagranicznych polega na tym, że:

• rozliczenia oddziału są co do zasady osadzone w innym reżimie rachunkowym (lokalne standardy, lokalne plany kont, inne słowniki),
• a skutki podatkowe działalności oddziału są często rozliczane w państwie położenia oddziału (w zależności od modelu i właściwych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz przepisów krajowych).

W praktyce więc pojawia się napięcie między logiką raportowania opartego na krajowych strukturach technicznych a realiami prowadzenia działalności przez zakład/oddział za granicą.

Jakie pliki obejmuje JPK_CIT i jak wynikają one z ksiąg rachunkowych

W obszarze CIT funkcjonują dwie kluczowe struktury JPK:

• JPK_KR_PD – dotyczący ksiąg rachunkowych (dla potrzeb podatków dochodowych),
• JPK_ST_KR – dotyczący ewidencji środków trwałych.

Harmonogram wejścia w obowiązek raportowania zależy od grupy podatnika (m.in. wielkości przychodów oraz statusu podatkowej grupy kapitałowej), a w kolejnych etapach obejmuje szerszy krąg podmiotów prowadzących pełne księgi. Istotne jest też, że w praktyce terminy i zakres raportowania były modyfikowane przepisami wykonawczymi (np. w zakresie wydłużenia terminu przekazania JPK dla określonych lat obrotowych).

Dla spółek z oddziałami zagranicznymi oznacza to konieczność spojrzenia na JPK_CIT nie jako na jednorazowy plik do wysyłki, ale jako na projekt obejmujący:

• model danych (jakie informacje muszą być w księgach),
• mapowanie kont i słowników,
• przepływ danych z oddziałów do centrali,
• kontrolę jakości danych (spójność, kompletność, zgodność).

Dlaczego oddziały zagraniczne są szczególnie trudne w raportowaniu JPK

1) Różne standardy rachunkowe i różne plany kont

Oddziały prowadzą ewidencję w oparciu o lokalne wymogi. Nawet gdy grupa stosuje wspólne zasady raportowania zarządczego, lokalna ewidencja bywa prowadzona na innym poziomie szczegółowości oraz w innej strukturze kont.

2) Dane walutowe i zasady przeliczeń

Konsolidacja do sprawozdania finansowego jednostki macierzystej opiera się na określonych regułach przeliczeń i prezentacji danych. Raportowanie JPK_KR_PD dotyczy jednak ksiąg, a więc zapisu zdarzeń gospodarczych, nie tylko ich wyniku na poziomie sprawozdania.

3) Ryzyko dublowania ewidencji

Jeżeli spółka uzna, że musi dostarczyć do JPK_KR_PD dane oddziału w formacie oczekiwanym w Polsce, może to wymusić budowę równoległych procesów: przekształcanie danych oddziału do polskiej struktury lub utrzymywanie dodatkowej ewidencji pomocniczej.

4) Wpływ na organizację pracy

W praktyce raportowanie JPK_CIT ma konsekwencje operacyjne: rosną oczekiwania co do standardu danych na poziomie dokumentu księgowego, identyfikatorów, znaczników kont i spójności ewidencji w całej organizacji.

Skutki interpretacji dla przedsiębiorcy: co realnie trzeba zrobić

Dla spółki posiadającej oddziały zagraniczne kluczowe jest przejście od oceny zasadności takiej wykładni do zaprojektowania rozwiązań, które ograniczą ryzyka zgodności oraz koszty wdrożenia. W praktyce warto uporządkować działania w trzech obszarach.

Obszar 1: kwalifikacja modelu działalności zagranicznej

• Czy działalność ma postać oddziału/zakładu z własną ewidencją i lokalnymi obowiązkami?
• Jakie dane są dziś przekazywane do Polski (raportowanie do sprawozdania, raportowanie zarządcze, pakiety konsolidacyjne)?
• Czy w centrali istnieje możliwość zejścia z raportowania zagregowanego do poziomu wymaganego dla ksiąg?

Obszar 2: architektura danych pod JPK_KR_PD

• Jak wygląda plan kont w centrali i czy da się go spiąć z planami kont oddziałów?
• Czy systemy księgowe oddziałów umożliwiają eksport danych w sposób pozwalający na przekształcenie do struktury JPK?
• Jak zostanie zapewniona identyfikacja dokumentów, kontrahentów i wymaganych atrybutów w danych oddziału?

Obszar 3: kontrola jakości i odpowiedzialności

• Kto odpowiada za kompletność danych oddziału w JPK: oddział, centrala, wspólny zespół?
• Jak będzie udokumentowana ścieżka audytu: od danych lokalnych do danych raportowanych w Polsce?
• Jak ograniczyć ryzyko niespójności między danymi raportowanymi lokalnie a danymi przekształconymi na potrzeby JPK?

Dwa pliki JPK_CIT a oddziały zagraniczne: jak podejść do tematu praktycznie

W praktyce przedsiębiorcy najczęściej zaczynają od JPK_KR_PD, bo dotyczy ksiąg rachunkowych i bywa najbardziej złożony informacyjnie. Warto przy tym pamiętać, że wprowadzono czasowe zwolnienie z obowiązku przesyłania JPK_ST_KR za określone okresy (w szczególności za rok podatkowy rozpoczynający się po 31 grudnia 2024 r., a przed 1 stycznia 2026 r.).

Niezależnie od tego ewidencja środków trwałych i WNiP powinna być przygotowana procesowo i systemowo, bo obowiązek raportowy będzie dotyczył kolejnych okresów.

W kontekście oddziałów zagranicznych ważne jest, aby już na etapie projektowania procesu odpowiedzieć na pytanie:

• czy raportujemy dane oddziału wprost (gdy system i dane pozwalają na mapowanie),
• czy tworzymy warstwę transformacji danych (ETL) do struktury JPK,
• czy budujemy ewidencję pomocniczą w Polsce wyłącznie dla potrzeb raportowania.

Każde z tych podejść wiąże się z odmiennym poziomem kosztów, innym profilem ryzyka błędów oraz różnym wpływem na ład danych i odpowiedzialności w organizacji.

Co jeśli spółka nie zgadza się z takim podejściem organów

Interpretacja indywidualna chroni w granicach stanu faktycznego przedstawionego we wniosku. Jeżeli spółka ma specyficzny model działania oddziałów (np. inny zakres samobilansowania, inny sposób prowadzenia ewidencji, odmienną organizację przepływu danych), warto rozważyć uporządkowanie stanowiska i ocenę, czy wystąpienie o własną interpretację jest uzasadnione biznesowo.

Równolegle należy pamiętać, że niezależnie od sporu interpretacyjnego, obowiązki raportowe mają wymiar praktyczny – a ich niedopełnienie może generować ryzyka w relacji z organami.

Jeżeli spółka posiada oddziały zagraniczne i przygotowuje się do raportowania JPK_CIT, kluczowe jest spójne podejście do danych księgowych i obowiązków podatkowych. getsix® może wesprzeć w tym zakresie poprzez usługi księgowe oraz doradztwo podatkowe.

FAQ – pytania, które najczęściej zadają spółki z oddziałami zagranicznymi

Jeśli mają Państwo pytania dotyczące opisanego tematu lub potrzebują Państwo dodatkowych informacji – zapraszamy do kontaktu:

Zadaj pytanie »

DZIAŁ DS. RELACJI Z KLIENTAMI

ELŻBIETA
NARON-GROCHALSKA
Head of Customer Relationships
Department / Senior Manager
Grupa getsix

***